Het is waar, dat het Spiritisme nu van gedaante aan het veranderen is. Men versluiert enkele elementen, die de meeste weerstand oproepen, en neemt een christelijke vermomming aan. Maar men heeft jarenlang van de verschillende podia en via de pers hun standpunten in het openbaar geuit. En in die uitspraken is hun ware aard voor iedereen te lezen. Die leer kan niet ontkend of verborgen worden.

Maar zelfs in zijn huidige vorm is het helemaal niet zo, dat ze meer verdraagzaamheid waard is dan vroeger. De misleiding is nog gevaarlijker, want ze is subtieler. Vroeger werd Christus en de Bijbel afgewezen. Maar nu beweert het Spiritisme, dat het beide aanvaardt. Maar de Bijbel wordt zó uitgelegd, dat ze het onvernieuwde hart streelt. Haar plechtige en vitale waarheden worden ontkracht. Men blijft stilstaan bij de liefde als voornaamste eigenschap van God. Maar die liefde wordt verwaterd tot slappe sentimentaliteit, waarbij weinig onderscheid wordt gemaakt tussen goed en kwaad.

De profeet Jesaja zegt: “Wanneer zij dan tegen u zeggen: Raadpleeg de geesten van doden, en waarzeggers met hun gelispel en geprevel – zeg dan: Moet een volk zijn God niet raadplegen? Moet men voor de levenden de doden raadplegen? Terug naar de wet en het getuigenis! Als zij niet overeenkomstig dit woord spreken, zal er voor hen geen dageraad zijn.” Jesaja 8: 19 – 20. De Bijbel is duidelijk  over de natuur van de mens, en over de toestand waarin de doden verkeren. Als mensen eens bereid zouden zijn, de waarheid aan te nemen, zoals die in de Schriften duidelijk wordt uiteengezet! Dan zouden ze in de beweringen en de verschijningen van het Spiritisme het werk van de satan herkennen; met al zijn macht, tekenen en bedrieglijke wonderen. Maar liever dan de vrijheid prijs te geven, die het vleselijk hart zo goed doet – en liever dan lievelingszonden af te zweren – sluiten massa’s mensen hun ogen voor het licht en gaan gewoon door, ongeacht de waarschuwingen. De satan spint zijn netten rond hen heen en ze vallen hem ten prooi. “de werking van de satan: … met allerlei misleiding van de ongerechtigheid in hen die verloren gaan, omdat zij de liefde voor de waarheid niet aangenomen hebben om zalig te worden. En daarom zal God hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen geloven.” II Thessalonicenzen 2: 9 – 11.